Help! Haardrama

Tijdens mijn zwangerschap kreeg ik te horen dat mijn vaste thuiskapster haar klantenkring ging verkleinen. Dit is voor mij echt een mega drama. Ik ben al nooit zo gek op de kapper omdat het resultaat eigenlijk nooit echt is waar ik op hoop en heb er dus altijd stress van. Maar met mijn vaste thuiskapstertje was ik wel heel erg blij zij wist precies wat ik wilde en ik vertrouwde haar. Helaas behoorde ik tot de klanten die ze helaas niet meer kon helpen.

Ik moest dus serieus op zoek naar een nieuwe kapper. Omdat ik op het einde van mijn zwangerschap liep wilde ik het liefst een thuiskapster. Mijn zoektocht was met lood in mijn schoenen en 10 kg extra buik begonnen. Na veertig privéberichten te sturen op alle reacties die op facebook gereageerd hadden op mijn oproep had ik dan toch een thuiskapster gevonden. Van tevoren had ik natuurlijk precies uitgelegd wat ik wilde, welke kleur etc. het kwam er eigenlijk op neer dat ik mijn uitgroei weer blond wilde en een paar high- en lowlights in mijn haar. Mijn haarkleur wilde ik hoofdzakelijk blond en wat het knippen betreft, alleen de puntjes wat nodig was maar liever dat niet eens.

Daar gingen we dan kleuren, knippen en drogen. Daarna snel naar de spiegel om het resultaat te zien. Waaaat was hier gebeurd? Ik liep al door een berg haar heen op de grond waarvan ik dacht komt dit nou allemaal van mijn haar af? Dat is best veel, het zou wel meevallen ik heb toch duidelijk gezegd zo min mogelijk. Daar was de spiegel, mijn ergste vijand na een knipbeurt bij een onbekende. OH NEE, ik heb lichtbruin haar? Waar zijn mijn blonde haren gebleven, maar mijn grootste vraag, waarom is mijn haar ineens 10 cm korter?!

Met knikkende knieën, een brok in mijn keel en een licht gevoel in mijn hoofd ben ik teruggelopen naar de stoel waar net mijn haar verpest was. De kapster vroeg vriendelijk, en? En, dacht ik, en? Wil je echt weten en? Voordat ik een mega hormonale aanval zou krijgen heb ik haar vriendelijk gevraagd wat ze van me kreeg. Ik heb haar betaald en zo snel mogelijk de deur uitgewerkt, die kwam er NOOIT meer in! Nu was het tijd om een huilbui te krijgen die zo ongeveer zes weken heeft geduurd.

Ja zes weken later, is het weer tijd voor de kapper. Uit de veertig reacties van de vorige keer toch maar mijn tweede keus een bericht gestuurd en natuurlijk weer mijn hele verhaal uitgelegd. Meid komt helemaal goed, wees gerust als het niet naar je zin is dan maken we het toch naar je zin.
Mmmm ok, ik moet toch door iemand mijn haar laten doen. We spraken af voor over een week.

De dag van de afspraak is aangebroken. Ik heb er de hele dag alweer stress van, het zal nu toch wel een keer goed gaan? De kleine is ondertussen geboren en heb expres in de avond afgesproken zodat hij lekker zou slapen in de box zodat ik hem alleen in de gaten hoefde te houden vanaf de stoel. Helaas had de kapster haar dochtertje van 2 gezellig meegenomen die overal maar dan ook overal aan wilde zitten en zo hard aan het gillen en brabbelen was dat mijn kleintje ervan wakker werd. Serieus, je weet toch hoeveel moeite het kost om die kleine te laten slapen, hoeveel moeite het kost om tijd vrij te hebben om bijvoorbeeld even mijn haren te laten doen?

Met deze extra stress in mijn lichaam beginnen we, ik neem weer plaats in de stoel waar mijn haar de vorige keer volledig verpest was. Ik vertel haar nog een keer dat ik heel zenuwachtig ben en ik hoop dat ze echt weet wat ze doet en snapt wat ik bedoel. Voor de zekerheid nog maar een keer uitgelegd, zo moeilijk is het niet wat ik wil, maar toch je weet maar nooit. Meid maak je niet druk, komt helemaal goed, ik doe niet anders.

Ze pakt haar kapperscape en begint de kleur voor mijn uitgroei en highlights te mengen, blond zoals de rest van mijn haar is. Tenminste na de laatste kappersbeurt, zoals de blondste plukjes uit mijn haar. Vandaag dan ook alleen maar highlights om mijn hele haar weer een beetje blonder te krijgen.

Daar gingen we dan weer kleuren, knippen en drogen. Daarna snel naar de spiegel om het resultaat te zien. Whhhhhat the F*** was hier gebeurd? Daar was die spiegel weer mijn ergste vijand. OH NEE, ik heb ORANJE haar? Ja daar komt het ik voel een paniekaanval opkomen, snel naar een andere spiegel misschien kwam het door het licht. Nee, het ligt niet aan het licht het is echt oranje.
Ik loop terug naar de stoel en zeg op een voor mij nog redelijke kalme toon, het is oranje!
Eh oranje, nou het is niet echt oranje maar het is wel iets warmer uitgevallen dan wat mijn bedoeling was. Iets warmer zeg ik? Warmer dan dit kan niet. Maar hoe gaan we dit oplossen want zo ga ik dus echt niet over straat. Dan zegt ze, eh…ja nou ik heb niets bij me om het nu op te lossen. Dus ik op mijn beurt dan moet je dat maar even gaan halen. Nou eh….dat gaat niet want ik moet het dan ook bij de groothandel halen en die is nu gesloten. Dus ik kan morgenavond op z’n vroegst bij je zijn. Dat is lekker zeg, zo ga ik dus echt niet naar buiten en mijn werk. Gelukkig kon ik last-minute vrij krijgen van mijn werk. Nou pak je spullen dan maar in hé dan zie ik je morgenavond wel.

De volgende dag sta ik op en loop ik naar de badkamer en kijk ik in de spiegel en schrik ik me rot. Het lijkt zo overdag nog veel heftiger. Ik loop geïrriteerd naar beneden en ga zitten aan de eettafel. Op de eettafel staat een fruitschaal en daar liggen appels, bananen en sinaasappels op. He, sinaasappels toen realiseerde ik me dat ik gewoon exact dezelfde kleur had als een sinaasappel. Ik hield de sinaasappel tegen mijn haar aan en maakte een selfie….ja het was echt precies hetzelfde.
Wat duurt zo’n dag met oranje haar toch verschrikkelijk lang zeg. De tijd kroop voorbij, ik wist nu eigenlijk niet of ik wilde dat het zo snel mogelijk 19.00 uur was, of dat ik eigenlijk hoopte dat ik deze kapster nooit ontmoet had.

Om precies 19.30 uur, een half uur te laat, staat de kapster voor de deur en weer heeft ze haar kind bij haar? Moet een kind van twee niet gewoon slapen, en ik heb nog nooit meegemaakt of gehoord van anderen dat de kapster haar kind meeneemt die ook nog eens een leeftijd heeft dat ze totaal niet luistert, gilt en overal aanzit waar ze niet aan mag zitten. Weer net die kleine laten slapen en weer wakker geworden van het gegil. Ik kan alleen maar denken hou je rustig anders loop je morgen nog met oranje haar. Daar gaan we dan weer, weer kleuren, drogen en een toner erin tegen de warmte. Na twee keer alles herhaald te hebben, is de oranje kleur iets vervaagt naar de kleur van een te heet gewassen sinaasappel. Ze zegt, sorry maar beter dan dit kan ik het nu echt niet krijgen. Anders wordt het veel te heftig voor je haar. Nou had ik het even leuk, twee dagen stress en na in totaal 6 uur gezeten te hebben ben ik van oranje naar verwassen oranje gegaan.

Ja wat kan je er dan nog aan doen? Ik heb de volgende dag een fles zilvershampoo gehaald en deze helemaal opgebruikt maar helaas. Daarna ben ik bij een kapperszaak langsgegaan die mij vertelde dat ik beter even mijn haar met rust kon laten en adviseerde mij om pas over vier weken een afspraak te maken. Ok, dan is het niet anders dan moet ik hiermee de aankomende weken maar dealen.

Eindelijk is het vier weken verder en heb ik een afspraak gemaakt bij een kapperszaak. De thuiskapsters durf ik niet meer aan. Als er bij de kapper iets mis gaat kunnen ze het gelijk oplossen en aangezien er bij mij altijd wel iets mis gaat neem ik geen risico meer. Ik mag gaan zitten op de kappersstoel, de cape wordt omgedaan, de koffie wordt klaargezet, de scharen worden geslepen en ik mag mijn verhaal doen. De kapster geeft aan dat ze me begrepen heeft en beloofd dat het dit keer goed komt. Ik probeer te relaxen maar zit als een gespannen stokstaart rechtop in de stoel met ogen zo groot als Bambi die in de koplampen van een aanstormende trein kijken. Na 1,5 uur mezelf over gegeven te hebben is het moment van de spiegel weer aangebroken. Ik durf eerst niet zo goed te kijken maar de kapster is vrolijk en ook na het drogen van mijn haar blijft ze vrolijk doorkletsen. Zou het dan deze keer goed gegaan zijn?

Ik kijk naar voren de spiegel in…..ja het is gelukt, ik herken mezelf weer. De blonde Syl is weer terug! Ik ben zo blij als een klein kind. De kapster kijkt me aan en zegt nou heb ik je trauma een klein beetje minder kunnen maken. Ja, zeg ik …ik denk er achteraan maar ik hou je in de gaten want ik vertrouw je nog voor geen meter. Ze legt me uit dat heel veel vrouwen die zwanger zijn of de maanden na hun zwangerschap anders reageren met het kleuren van je haar. Door de hormonen komt er meer warmte vrij waardoor het gelig of oranje kan uitslaan bij blond haar. Dat geloof ik gelijk, alleen jammer dat ik dat zelf heb moeten ondervinden bij een kapster die dat dus blijkbaar niet wist.

Om mijn haar mooi op kleur te houden adviseert ze me Fudge Clean Blonde Shampoo  te gebruiken, dit is een professionele zilvershampoo. Voor meer info over deze shampoo zie mijn aparte blog.

Wordt hopelijk niet vervolgt…..wel hoor ik graag jullie ervaringen.

XOXO Sylvia

F1F998E7-18A6-429B-9C01-68098A4735C2

Help!!! Hairdrama

During my pregnancy I was told that my home hairdresser was going to reduce her clientele. This is really disaster for me. I have never been crazy about to go to a hairdresser because the result is actually never really what I hope for, so it is a very stressful for me. But with my home hairdresser I was very happy she knew exactly what I wanted and I trusted her. Unfortunately, I was among the customers that she had to let go.

So now I have to look seriously for a new hairdresser. Because I was at the end of my pregnancy I prefer another home hairdresser. With pain in my belly is started my search.

After 40 private messages to send to all responses that had received to my Facebook message, I had found a home hairdresser. In advance I had of course explained exactly what I wanted, what colour etc. I wanted my hair colour mainly blonde and about my haircut, only what was needed.

There we go colour, cut and dry. Then quickly to the mirror to see the result. I walked through a mountain of hear on the ground, I thought is that all of my hair that came off? That’s pretty much, i clearly said as little as possible. There was the mirror, my worst enemy after a haircut at an unknown hairdresser. OH NO, I have light brown hair instead of blond? Where was my blond hair, but my biggest question of all, why is my hair suddenly 10 cm shorter?!

With nodding knees, a lump in my throat and feeling light in my head I walked down to the chair where my hair was just ruined. The hairdresser asked friendly, and? And, I thought, and? Do you really want to know and? Before I would get a mega hormonal attack, I kindly payed her and get her out the door as soon as possible. Now it was time to get a long cry that lasted about six weeks.

Yes six weeks later, it is time again for the hairdresser. From the 40 comments of the last time, I send a message to my second choice and of course I explained my whole story. Girl, no worries everything is comes all right, if the result is not what you want, we make it what you want. Mmmm, ok I have to let someone do my hair anyway. We made an appointment for next week.

The day of the appointment has arrived. I’ve been stressing all day long, will it be successful this time? In the meantime my little boy was born and I made the appointment in the evening so he can sleep in the box and i only had to watch him from the chair. Unfortunately, the hairdresser had taken her 2 year old daughter with her. She didn’t listen, what is not so strange for a 2 year old, and screamed so hard that my little one woke up. Seriously, you know how much effort it takes to get a baby to sleep, how much effort it takes to have some me time to do my hair for example?

With this extra stress in my body we start, I take place again in the chair where my hair was completely ruined the last time. I tell her one more time that I am very nervous and I hope she really knows what she is doing and understands what I want. I explained it one more time so there will no misunderstandings, it is not that difficult what I want, but still you never know. Girl, do not stress, everything comes all right, I’m doing this all day every day.

She grabs her barber’s cape and begins to mix the colour for my outgrowth and highlights, blonde as the rest of my hair is. I Mean like the few blonde hair strands that you can find. Today I agree to get only highlights in my hair so it will be blond at the end.

There we went again to colour, cut and dry. Then quickly to the mirror to see the result. Whhhhhat the F * * * had happened this time? That mirror was again my worst enemy. OH No, are you F***** kidding me I have orange hair? Yes there it comes I feel a panic attack coming, I run to another mirror maybe it came through the light. No, it is not the light it is really orange.

I walk back to the chair and say on a still reasonable calm tone for me, it’s orange!

Eh Orange, well it’s not really orange but it has been slightly a warmer tone than what my intention was. Something warmer I say? More warm than this is not possible.
But how do we fix this, I really don’t go on the street like this. Then she says, eh… well I have nothing with me to solve it right now. So I said then go and get it please. Well eh…. that is not possible because I have to get it at the wholesale and that it is closed now. So I can be with you at the earliest tomorrow evening. That is so f***** up, I really do not go outside like this or to my work. Luckily I could get a day of last minute from my work. Ok, pick up your gear then I’ll see you tomorrow evening.

The next day I waked up and walk to the bathroom and I look in the mirror and I was shocked. The orange colour seems so much more intense during the daylight. I walk irritated down and sit at the dining table. The dining table has a fruit platter with apples, bananas and oranges. Hey, oranges then I realised that I just had the exact same colour as an orange. I kept the orange against my hair and made a selfie…. yes it was really exactly the same.

What can one day take a long time if you have orange hair. I didn’t really know whether I wanted it to be 19.00 hours as soon as possible, or that I actually hoped I had never met this hairdresser.

At 19.30 hours, half an hour late, the hairdresser is on the door and again she has her child with her? Should a child of two not just sleep on this time, and I have never experienced or heard from others that the hairdresser takes her child who also has an age that she doesn’t listen, scream and do everything that she is not allowed to. Again I just let my little boy go to sleep and he wake up again from the screams of her daughter. I can only think let it be, get over it otherwise you will walk tomorrow with orange hair. Here we go again, colouring, drying and a toner against the warmth. After repeating everything twice, the orange colour fades slightly to the colour of a too hot washed orange. She says, sorry but better than this I really can’t get it now. Otherwise it will be way too heavy for your hair. Well that’s nice, two days of stress and after having been sitting for 6 hours in a horror chair I went from orange to hot washed orange.

So what else can you do about it? The next day I a bought a bottle of regular silver shampoo and used the bottle completely but unfortunately. Then I joined a hairdresser who told me that I could better leave my hair like this for now and advised me to make an appointment in four weeks. Ok, than I really have to deal with this orange hair.

Finally it is four weeks further and I made an appointment with a hairdressing in a shop. If something goes wrong, they can solve it right away and since there is always something wrong with my hair, I will take no risks anymore. I take a seat on the hairdresser’s chair, the Cape is being put on, the coffee is served, the scissors are sharpened and in the meantime I tell my story. The hairdresser indicates that she understood me and promised that the result be good this time. I try to relax but that is very difficult. After 1.5 hours, the moment of the mirror has come again. I dare not to look at first, but the hairdresser is cheerful and after drying my hair she keeps chatting happily. Would it have gone well this time? 

I look forward to the mirror ….. yes it worked, I recognize myself again. The blonde me is back again! I am as happy as a small child. The hairdresser looks at me and says well I hope I did make your bad experience a little less. Yes, but i’m thinking I’ll keep an eye on you because I’m still not trusting you this time it was ok, but we see. She explains to me that most of the women who are pregnant or the months after their pregnancy react differently with the colouring of hair. The hormones release more warmth, which can cause the yellowish or orange tones in blonde hair. I think that is right, just a pity that I have had to experience this myself with a hairdresser who apparently didn’t know this.

To keep my hair this nice colour, she advises me to use Fudge Clean Blonde Shampoo, this is a professional silver shampoo. For more info on this shampoo see my separate blog.

Will hopefully not be continued….. but I would like to hear your hair experiences.

XOXO Sylvia

WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag